Alstromeria

Alstromeria genialnie ozdobi każdy ogród dzięki swojemu wyjątkowemu wyglądowi i pięknym dużym i pachnącym kwiatom.
Roślina ta potrzebuje sporo słońca i próchniczej, lekko kwaśnej gleby.

Sadzimy ją dopiero kiedy nie będzie już przymrozków czyli od połowy kwietnia.

Należy również pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu rośliny na zimę lub jej wykopaniu.

Zwartnice

Zwartnice to rośliny cebulowe należące do rodziny amarylkowatych. Najlepiej rosną na stanowiskach jasnych, wolnych od bezpośredniego nasłonecznienia. Dobrze sprawdzają się na parapetach wystawy wschodniej i zachodniej. Optymalne jest dla nich podłoże dobrze przepuszczalne. 

Największą ozdobną rośliny są duże, dzwonkowate kwiaty osadzone na prostym, pustym w środku pędzie kwiatostanowym.

Astry

Astry są byliną z rodziny astrowatych. Wymagają gleby żyznej, lekkiej, wapiennej oraz słonecznego stanowiska. Podczas suszy rośliny należy podlewać.

Dobrze rozrośnięte rośliny rozmnaża się przez podział wiosną. Astry są gatunkiem długowiecznym, ale wolno rosnącym. Rośliny mogą pozostawać na jednym miejscu 6–10 lat.

Astry kwitną od lipca do połowy października. Dużą zaletą tej rośliny jest jej mrozoodporność, czyli  że nie musimy na zimę jej wykopywać i przechowywać w ciepłym miejscu.

Astry nadają się na rabaty, żywopłoty oraz na trawniki.

Begonie

Begonie najlepiej rosną w miejscu jasnym, ale z dala od palącego słońca. Ziemia powinna być stale wilgotna, ale woda nie może zalegać na podstawce. Warto je często przycinać, wtedy roślina staje się gęsta i zwarta.

Begonie charakteryzują się pięknymi kwiatami i posiadają bardzo ładne i zarazem efektowne liście.Można je uprawiać w doniczkach w domu, na balkonach, tarasach a także bezpośrednio w ogrodzie.

Bergenia

Bergenia jest byliną z rodziny skalnicowatych. Dobrze rośnie na glebach wilgotnych, jest bardzo odporna na niesprzyjające warunki uprawy i wytrzymała na mrozy, może być sadzona na różnych stanowiskach.

Bergenia jest byliną długowieczną i może pozostać na jednym miejscu nawet do 10 lat.
Rośliny rozmnaża się przez podział roślin.

Co wiemy o liściach?

Zimozielone, duże (do 20 cm średnicy), tylko odziomkowe, krótkoogonkowe, z nasadą pochwiastą. Blaszka liściowa zwykle gruba, skórzasta, woskowana, o kształcie owalnym lub kolistym, całobrzegie, karbowane lub ząbkowane.

Bodziszki

Bodziszki to niewysoka bylina należąca do rodziny bodziszkowatych. Jest to roślina mało wymagająca i łatwa w uprawie. Najlepiej czuje się na stanowiskach słonecznych lub lekko zacienionych oraz na lekkich, wapiennych podłożach.

Bodziszki są mrozoodporne i nie wymagają zimowego okrycia. Najlepszym sposobem rozmnażania bodziszków  jest podział rozrośniętej kępy.

Ciemierniki

Ciemierniki preferują glebę żyzną, przepuszczalną, głęboko przekopaną, wapienną i średnio wilgotną. Aby utrzymać wilgotność podłoża dobrze jest ściółkować podłoże. Najlepiej rosną w półcieniu, w sąsiedztwie krzewów i drzew liściastych lub wysokich bylin. Susza latem wpływa niekorzystnie na kwitnienie ciemierników, dlatego podczas letnich upałów należy je systematycznie podlewać.

Rozmnożyć ciemierniki można przez nasiona oraz przez podział.
Ciemierniki są roślinami trującymi

Cynobrówki

Cynobrówki należą do rodziny cebulowatych. Należy je sadzić w miejscu słonecznym, osłoniętym od wiatru. Ziemia powinna być żyzna, próchnicza, przepuszczalna.

Krokosmie rozmnaża się przez cebulki przybyszowe. Roślina kwitnie od lipca do września. Bulwy wykopujemy na przełomie października i listopada, ponieważ cynobrówki nie zimują w naszym klimacie w gruncie.

Czosnki

Czosnki to ogrodowa roślina cebulowa, należąca do rodziny amarylkowatych. Czosnek niedźwiedzi jest łatwy w uprawie i nie ma specjalnych wymagań. Może rosnąć w zacienionym miejscu pod drzewami. Doskonale sprawdza się jako roślina dekoracyjna oraz jako roślina ziołowa w warzywniku.

Czosnki można z powodzeniem uprawiać w przydomowym ogrodzie ozdobnym lub ziołowym. Pędy czosnku niedźwiedziego pojawiają się już na przełomie marca i kwietnia. 

Dalie

Dalie to rośliny bulwiaste. Wymagają gleby żyznej, przepuszczalnej, niezbyt ciężkiej, nie za wilgotnej. Najlepiej rośną i kwitną na stanowisku słonecznym.

Dalia osiąga 20–150 cm wysokości. Łodygi dalii są grube, rozgałęzione, a liście pierzaste. Koszyczki kwiatowe w zależności odmiany mają różną średnicę, budowę i barwy. W naszym klimacie dalie uprawia się jako rośliny jednoroczne.

Dalie rozmnaża się przez podział karp, przez sadzonki lub nasiona.

Dzielżan

Dzielżan jest byliną z rodziny astrowatych. Roślinę tą najlepiej posadzić na glebie żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej. Źle rośnie na nieprzepuszczalnej glinie i jałowych piaskach, a także glebach zalewanych zimą. Wymaga stanowiska w pełnym słońcu. 

Dzielżan jest średnio wytrzymały na mróz, niektóre odmiany wymagają zabezpieczenia na zimę.

Dzwonek

Dzwonek jest byliną z rodziny dzwonkowatych. Ta odmiana rośnie na glebach suchych, średnio wilgotnych i przepuszczalnych. Świetnie poradzi sobie nawet na glebie bardzo ubogiej, ale gleba powinna być dobrze zdrenowana. Wymaga Stanowiska słonecznego i ciepłego.

Rozmnaża się go przez nasiona lub można również rozmnażać dzwonki przez podział roślin wiosną.

Dzwonek osiąga nawet do do 70 cm wysokości. Łodyga jest silnie owłosiona, a liście szerokie, ciemnozielone, nierówno piłkowane na brzegach, pod spodem pokryte ostrymi, szarofioletowymi włoskami. 

Eukomisy

Eukomisy to rośliny cebulowe z rodziny hiacyntowatych. Najodpowiedniejsza dla nich jest gleba żyzna, próchniczna i lekko wilgotna. Należy je podlewać często, ale niewielkimi dawkami wody.

Eukomisy nie są mrozoodporne. Należy je wykopać na początku października i przechowywać przykryte trocinami lub piaskiem w pomieszczeniu suchym i chłodnym. 

Floksy

Floksy są byliną z rodziny wielosiłowatych. Wymagają gleby żyznej, próchniczej, głęboko uprawionej, ale przepuszczalnej, lekko kwaśnej oraz słonecznego i półcienistego stanowiska.

Jest to roślina, która osiąga do 50–120 cm wysokości. Łodygi są sztywne, proste, pod koniec wegetacji u nasady lekko drewniejące, gęsto ulistnione. Liście są lancetowate i długie.

Frezje

Frezje wymagają w uprawie żyznego i przepuszczalnego podłoża wzbogaconego w składniki pokarmowe, świeżego powietrza i zraszania. Uprawa jest dość skomplikowana i zależna od sposobu rozmnażania.

Frezje to rośliny szklarniowe uprawiane głównie na kwiat cięty. Nasiona wysiewamy w okresie marzec - maj.

Funkie

Funkie to kępiaste, długowieczne byliny z rodziny funkiowatych, które są roślinami długowiecznymi i na jednym stanowisku mogą rosnąć nawet kilkadziesiąt lat.
Warunkiem ich dobrego wzrostu jest stały dostęp wody w podłożu. 

Najlepiej rosną na glebach żyznych, wilgotnych, o odczynie lekko kwaśnym i wymagają dość regularnego nawożenia. Funkie to rośliny wymagające cienia lub półcienia.

Jeżówki

Jeżówki to bylina należąca do rodziny astrowatych. Wymagają gleby próchniczej, dość żyznej, umiarkowanie wilgotnej. Najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych.

Jeżówka posiada sztywne pędy kwiatowe, które osiągają wysokość 100 cm. Liście ciemnozielone, jajowato-lancetowate, spiczasto zaostrzone, ostro ząbkowane, osadzone na długich ogonkach. Cała roślina pokryta jest szorstkimi włoskami. Posiada właściwości lecznicze oraz skutecznie wabi pszczoły i motyle, które szczególnie chętnie na niej siadają.

Jeżówki kwitną długo od lipca do października, a rozmnaża się je przez wysiew nasion. Koszyczki kwiatowe osiągają średnicę do 12 cm.

Kalie

Kalie to kwiaty, które wymagają stanowiska jasnego ale jednocześnie osłoniętego. Najlepsza gleba dla tej odmiany kwiatów to żyzna, kompostowa ziemia z dodatkiem lekkiej gliny i torfu.

Nie są to niestety rośliny mrozoodporne. W okresie jesiennym powinniśmy jej zapewnić temperaturę 10°C, a w styczniu 15°C.

Kalia musi być regularnie nawadniana, co jest szczególnie ważne w okresie jej kwitnienia. Jej dekoracyjnym elementem są kwiaty otoczone pochwami kwiatowymi o kształcie lejka.

Kosaćce

Kosaćce są byliną z rodziny kosaćcowatych. Roślina ta wymaga gleb, żyznych i próchniczych oraz słonecznego lub półcienistego stanowiska.
Źle natomiast rośnie na ziemiach piaszczystych i kamienistych.

Roślina ma grube, płożące się kłącza oraz rozgałęzioną łodygę, zazwyczaj z kilkoma kwiatami. Liście są szablaste.
 
Kosaćce to kwiaty, które świetnie nadają się także do wazonów czy bukietów.

Krwawniki

Krwawniki nie są roślinami trudnymi w uprawie, więc może sobie z nimi poradzić nawet mniej wtajemniczony ogrodnik. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych i w połowie zacienionych. Gleba może być średnio żyzna i sucha. Niemniej jednak najlepiej rośnie na żyznej, próchniczej i wilgotnej glebie o odczynie obojętnym.

Krwawnik to roślina, która bardzo szybko się rozrasta, więc należy weryfikować jej wielkość.

Liatra kłosowa

Liatra kłosowa to bylina z rodziny astrowatych. Jest to roślina odporna i mało wymagająca. Do prawidłowego rozwoju potrzebuje żyznej i przepuszczalnej gleby oraz słonecznego i niezbyt wilgotnego stanowiska.

Roślina osiąga zazwyczaj 50–75 cm wysokości. Jej ozdobą są liczne kwiaty zebrane w gęste, długie kłosy osiągające od 15 do 30 cm długości. Koszyczki kwiatowe mają lilioworóżowy, fioletowy lub biały kolor i co nietypowe rozkwitają od góry do dołu.

Lilie

Lilie są roślinami cebulowymi, należącymi do rodziny liliowatych. Najlepsze warunki uprawy lilii to żyzna gleba przepuszczalna, lekko kwaśna i umiarkowanie wilgotna. Ważne, aby starannie wybrać miejsce, gdzie chcemy je posadzić, ponieważ lilie nie lubią przesadzania. Najpiękniej kwitną pozostawione kilka lat na tym samym miejscu.

Lilie są mrozoodporne jednak na zimę dobrze jest lekko przykryć posadzone cebulki liśćmi, korą lub słomą.

Lilie nadają się do sadzenia na rabatach, w grupach na trawnikach, przy zbiornikach wodnych, są również jednymi z najpopularniejszych kwiatów ciętych.

Liliowce

Liliowce to byliny z rodziny liliowatych. Są to rośliny, które rosną na każdej glebie, najlepiej jednak rozwijają się na glebie żyznej, próchniczej i nieco wilgotnej. Miejsce gdzie rosną powinno być słoneczne i półcieniste.

Liliowce to rośliny niewybredne i odporne na mróz. Kwitną od maja do września.

Liliowce sadzi się na rabaty, znakomicie nadaje się do obsadzania brzegów zbiorników wodnych oraz sadzenia w grupach na trawnikach.

Lobelia

Lobelia to roślina jednoroczna z rodziny dzwonkowatych. Wymaga gleby średnio żyznej, dobrze uprawionej, lekko wilgotnej i słonecznego stanowiska. Trzeba pamiętać, żeby gleba, w której rośnie lobelia, nigdy nie była za sucha.

Lobelia jest rozmnażana przez nasiona. Jest to bardzo popularna ozdoba ogrodów i osiąga zwykle 10–25 cm wysokości.

Maki

Maki to byliny należące do rodziny makowatych. Wymagają gleby żyznej, wapiennej, przepuszczalnej oraz słonecznego stanowiska.

Maki kwitną w maju i czerwcu i nadają się również do wykorzystania jako kwiat cięty.
Rozmnaża się je najczęściej przez sadzonki korzeniowe pozyskiwane po kwitnieniu.

Malwy

Malwy należą do rodziny ślazowatych. Nie są to kwiaty wymagające. Dobrze rosną na wielu rodzajach gleby, ale ważne żeby była żyzna, przepuszczalna, głęboko uprawiona. Warto pamiętać, że stanowisko przeznaczone dla tych kwiatów musi być dobrze nasłonecznione.


Malwy są mrozoodporne więc nie musimy ich wykopywać i chronić przez zimą.

Mieczyki

Mieczyki to rośliny bulwiaste, które należą do rodziny kosaćcowatych. Wymagają gleby próchnicznej, żyznej, przepuszczalnej i wilgotnej oraz słonecznego i osłoniętego od wiatrów stanowiska.

Mieczyki kwitną od lipca do września i zazwyczaj uprawia się je na kwiat cięty.

Mieczyki rozmnaża się za pomocą wytwarzanych przez nie bulw przybyszowych i zastępczych.
Warto pamiętać, że w naszym klimacie mieczyki nie mogą pozostawać w gruncie, dlatego na zimę należy je wykopać.

Orliki

Orliki to byliny z rodziny jaskrowatych. Wymagają gleby próchniczej, wilgotnej oraz słonecznego lub pół cienistego stanowiska.

Orliki to kwiaty, które kwitną pod koniec maja i w czerwcu i mają pędy 40–80 cm wysokości i trójdzielne liście.
Rośliny rozmnaża się przez nasiona wysiewane wiosną do skrzynek, inspektów lub na rozsadnik.

Pacioreczniki

Pacioreczniki należą do rodziny paciorecznikowatych. Lubią stanowiska słoneczne oraz próchniczą, średnio zwięzłą glebę, zasobną w składniki pokarmowe. Warto pamiętać, że od miejsca i nasłonecznienia zależy jak roślina będzie kwitła.

Pacioreczniki są wrażliwe na niskie temperatury, dlatego do gruntu przesadzamy je dopiero wtedy, gdy nie ma już przymrozków.

Rośliny te rozmnaża się przez nasiona wysiewane w okresie od stycznia do marca lub przez podział kłączy wczesną wiosną.

Pustynniki

Pustynniki to okazałe byliny, które mogą osiągnąć nawet 120 cm wysokości. Należy je sadzić w żyznej i przepuszczalnej glebie na skarpach lub wzniesieniach. Roślina ta lubi także nasłonecznione i ciepłe stanowiska.


Pustynniki kwitną na przełomie lipca i sierpnia. Jasnożółte kwiaty skupione są w sporych kwiatostanach o długości nawet do 35 cm.

W naszych warunkach klimatycznych podczas zimy pustynniki mogą przemarzać. Konieczne jest ich okrycie grubą warstwą liści.

Piwonie

Piwonie to byliny, które kwitną na przełomie maja i czerwca. Jest to roślina, która wymaga
żeby gleba była dobrze zdrenowana, bogata w próchnice i żyzna. Piwonie są odporne na suszę i nie lubią nadmiernego podlewania. Należy pamiętać także, że miejsce gdzie je zasadzimy powinno być mocno nasłonecznione, żeby mogła się prawidłowo rozwijać i kwitnąć.

Jest to piękny kwiat, który świetnie nadaje się do wiązanek bukietowych i wazonów.

Rozchodniki

Rozchodniki to byliny z rodziny gruboszowatych. Te rośliny wymagają
przeciętnie żyznej, przepuszczalnej i średniowilgotnej gleby oraz słonecznego stanowiska.

Rozchodniki są łatwe w uprawie i co najważniejsze mogą spokojnie upiększać ogród przez cały sezon. Bylina ta może zimować w ogrodzie, ponieważ jest całkowicie odporna na mróz.

Pysznogłówka

Pysznogłówka wywodzi się z rodziny jasnotowatych. Roślina lubi glebę żyzną i wilgotną oraz słoneczne lub półcieniste stanowisko. Podczas suszy konieczne jest podlewanie, ponieważ korzenią się bardzo płytko.

Jest to roślina wieloletnia, którą sadzi się ja na rabatach, grupami w parkach, na brzegach zbiorników wodnych.

Sasanki

Sasanki to byliny. Do prawidłowego rozwoju roślina ta wymaga dużej ilości światła. Innymi wymaganiami są żyzna, piaszczysta i sucha gleba oraz słoneczne i lekko zacienione miejsce.

Sasanki najlepiej rozmnaża się z nasion. Wysiewa się je w drugiej połowie lipca, aby delikatnych siewek nie zniszczyły upały.
Sasanki można także rozmnażać przez podział kłączy. Po kilku latach bryła korzeniowa ulega nadmiernemu zagęszczeniu, należy ją wówczas wykopać i przerzedzić. 

Serduszka

Serduszka zalicza się do bylin z rodziny makowatych. Są to rośliny, które wymagają gleby próchniczej, wilgotnej, ale nie mokrej.

Rozwijają się i kwitną najlepiej zasadzone w miejscu pół cienistym. Osiągają nawet do 60–90 cm wysokości. Ze względu na rozłożystość krzaczków dobrze jest zaplanować miejsce gdzie będą zasadzone.

Storczyki ogrodowe

Storczyki ogrodowe są popularnymi bylinami należącymi do rodziny storczykowatych. Jeżeli planujemy je uprawiać u siebie w ogrodzie musimy im zapewnić chłodne i odpowiednio wilgotne miejsce.

Storczyki ogrodowe  lubią stanowiska osłonięte i cieniste ponieważ ostre słońce może poparzyć liście rośliny. Optymalna temperatura uprawy wynosi 16–26 st. C.

Kwiaty utrzymują się 4–8 tygodni. Przy prawidłowej pielęgnacji kilka miesięcy po pierwszym kwitnieniu roślina może wytwarzać kolejne pędy kwiatostanowe, co sprawia, że przez większość roku storczyk jest obsypany kwiatami.

Tawułki

Tawułki to byliny tworzące rozległe kępy, u niektórych gatunków rozrastające się za pomocą rozłogów. Należą do rodziny skalnicowatych.

Tawułki wymagają gleby żyznej i wilgotnej. Stanowisko półcieniste najlepiej znajdujące się nad brzegami zbiorników wodnych. 

Rozmnaża się je poprzez podział roślin późną jesienią. Każda podzielona część musi mieć kawałek kłącza. Tawułki na zimę wymagają przykrycia.

Trytomy

Trytomy to byliny. Rośliny te sadzi się na glebach żyznych, bogatych w próchnicę, stale wilgotnych.
Wymagają również słonecznego stanowiska.

 Rozmnażamy je poprzez wysiew nasion lub przez podział kłączy.

Trytomy to rośliny długowieczne i mogą długo rosnąć na jednym stanowisku. Nie jest to odmiana wytrzymała na mróz, dlatego powinniśmy wykopać na zimę i przechować w chłodnym pomieszczeniu.

Tygrysówki

Tygrysówki to roślina cebulowa należąca do rodziny kosaćcowatych. Decydując się na tygrysówki w ogrodzie musimy pamiętać, że wymagają one stanowiska słonecznego oraz żyznej i umiarkowanie wilgotnej gleby.

Tygrysówki to roślina wieloletnia, ale jej kwiaty kwitną tylko jeden dzień, gdzie rozwijają się rano, a więdną pod wieczór.

Wilczomlecze

Wilczomlecze są kępiastą byliną z rodziny wilczomleczowatych. Jest to roślina, która tworzy kępy wzniesionych, gęsto ulistnionych pędów, wysokości 15-40cm. Wybierając ta odmianę roślin do swojego ogrodu musimy wiedzieć, że jest to bylina światłolubna, która najlepiej rośnie na pełnym słońcu. Nie jest wymagająca jeżeli chodzi o wybór gleby, byle była ona niezbyt mokra.

Ciekawostką jest, że w niektórych krajach uważana jest za chwast.

Zawilce

Zawilce należą do rodziny jaskrowatych. Wybierając ta właśnie roślinę do ozdoby ogrodu pamiętajmy o tym, że wymaga ona słonecznego miejsca. Ważne jest również, żeby nie sadzić jej w miejscu gdzie jest nadmiar wody ponieważ zmarnieje i zaniknie.

Łodyga zawilców osiąga nawet do 60 cm wysokości.

Zawilce posiadają ulwy, które bardzo szybko się rozrastają i tworzą piękne białe kwiatowe dywany. Podczas kwitnienia roślina nie wymaga przycinania.

Żurawki

Żurawki to bardzo ciekawe rośliny, które należą  do rodziny skalnicowatych.

Kiedy zdecydujemy się na zasadzenie jej u siebie w ogrodzie musimy pamiętać, że lubią jasne i osłonięte miejsca oraz co jest bardzo ważne żyzną glebę.

Główną ozdoba tej rośliny jest to, że kiedy zbliża się jesień liście zaczynają się przebarwiać. Dzięki temu jest to cenna ozdoba każdego ogrodu. Jest to także roślina całkowicie mrozoodporna.